به نام نامی سر ..
به نــــــــام نــــــــامی سر، بسمه تعالی سر بلندمـــــــــــرتبه پیــــــــــکر، بلنــــدبالا سر
فقط به تربت اعـــــــلات، سجده خواهم کرد که بنـــــــدهی تو نخواهد گذاشت، هرجا سر
قـســـم به معنـــــی لا یمکن الفرار از عشق که پر شــده است جهان، از حسین سرتاسر
نـــــــــگاه کن بـــه زمیـــــن! ما رأیت إلا تن
به آسمــــــان بنـــــــــــگر! مــا رأیت إلا سر
ســــــــری که گفت: « من از اشتیاق لبریزم به ســــــرســـــرای خـــــداونـد میروم با سر
هــــــــر آنچـــــه رنگ تعلق، مبـــــاد بر بدنم مبـــاد جـــــامه، مبـــــــادا کفن، مبــــادا سر»
همان سری که " یحب الجمال " محـوش بود جمیـــــل بود، جمیــــــلا بــدن، جمیـــــــلا سر
ســـــری که با خـــــــودش آورد بهترینها را
که یک به یک، همــــه بودن سروران را سر
زهیــــر گفـت: حســـــینا! بخــــواه از ما جان حبیـــب گفـت: حبیبـــــــا! بگیــــــــر از ما سر
سپس به معرکه عـــــابس، " أجنّنی" گویان دریـــــــــد پیرهن از شوق و زد به صحرا سر
بنـــــــازم " أم وهب" را، بـــــه پاره تن گفت بــــــــرو به معــرکه با ســـــــر ولی میا با سر
خوشــا به حـــــــال غلامش، به آرزوش رسید
گذاشت آخـــــــر ســـــــــر، روی پای مولا سر
چنــــــان که یک تن دیــــگر به آرزوش رسید بـه روی چــــــادر زهـــــرا گذاشـــت سقا، سر
در این قـصیــده ولی آنکه حـســن مطلـــع شد همــان ســـری اسـت که بــــرده برای لیلا سر
همــان که احمــــد و مـحمـــــود بود ســـر تا پا همــــــان ســـــری که خــــداونـد بود، پا تا سر
پـســر بـــه کوری چـشمـــــان فتنـه کاری کرد
پـر از علی شــــود آغـــــوش دشـت، سرتاسر
میــــان خــــاک، کــــــلام خـــــدا مـقطعــه شد میــان خـــاک؛ الف، لام، میم، طا، هــــا، سر
حــــروف اطهــــر قـــرآن و نعل تــازهي اسب چه خـوب شـــد که نبوده است بر بــدنها سر
تنش به معرکه سـرگرم فضل و بخشش بود به هرکه هــرچه دلش خواست داد، حتی سر
جدا شده است و سر از نیزهها درآورده است
جــــدا شـده است و نیفتـــــاده است از پا سر
صـــــدای آیــــه کهف الـــــــرقیـــــــــم میآید بخوان! بخـــــوان و مرا زنده کن مسیحا سر
بسوزد آن همه مسجـــد، بمیـــــرد آن اسلام کـــه آفتــــــــــــــاب درآورد از کلیســــــا سر
عقیله، غصـــه و درد و گلایه را به که گفت؟ به چــــوب، چوبه محمل، نه با زبان، با سر
دلم هـــــــــــوای حـــــرم کرده است میدانی
دلــــــــــم هــــــــوای دو رکعت نماز بالا سر
سید حمید رضا برقعی
