عن أهل البیت علیهم‌السلام   :

«إنّ أصحابَ محمّدٍ صلی‌الله‌علیه‌و‌آله  قالوا : یارسول‌اللّه‌ ، نخاف علینا النفاق! 

فقال : ولِمَ تخافون ذلک؟

قالوا :إذا کنّا عندک فذکّرتنا ورغّبتنا وَجِلْنا ، ونسینا الدُنیا ،وزَهِدْنا حتّی کأنّنا نعاینُ الآخرةَ والجنّةَ والنارَونحن عندک ، وإذا خرجْنا من عندک ، ودخلنا هذه البیوتَ ، وشمَمْنا الأولادَ ، ورأینا العیالَ نکاد أن نحول عن الحال التی کُنّا علیها عندک ، وحتّی کأنّا لم نکنْ علی شیءٍ! أفتخاف علینا أن یکون ذلک نفاقا؟

فقال لهم رسول اللّه‌ : کلاّ ، إنّ هذه خطوات الشیطان ، فیرغّبکم فی الدُنیا ، واللّه‌ ، لو تدومون علی الحال التی وصفتم أنفسکم علیها؛ لصافحتکم الملائکةُ ومشیتُم علی الماء» .

 

هر آینه یاران حضرت محمد عرض كردند:

ای رسول خدا! ما بر نفاق از خودمان ترسناكیم؟

فرمود: چرا از آن مى ترسید؟

عرض كردند:

هنگامی كه نزد شما هستیم و شما ما را تذكّر می دهید و به آخرت تشویق می كنید، از خدا مى ترسیم و دنیا را یكسره فراموش می كنیم و در آن بى رغبت می شویم تا آنجا كه گویا آخرت را به چشم خود ببینیم و بهشت و دوزخ را [می نگریم] و چون از خدمت شما می رویم و داخل این خانه ها می گردیم، و بوى فرزندان را استشمام می کنیم و زنان و خاندان را می نگریم، از آن حالى كه نزد شما داشتیم برمی گردیم؛

به حدى كه گویا ما هیچ نداشته ایم [و شما را ندیده و خدمت شما نبوده ایم و آن حال قبلى را نداشته ایم!] آیا شما از این كه این تغییر حالت نفاق باشد، بر ما می ترسید؟

رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به آنان فرمود:

هرگز [این نفاق نیست]، اینها وسوسه هاى شیطان است كه شما را به دنبال تشویق می كند، به خدا سوگند! اگر شما به همان [حالى كه بآن خودتان] را توصیف كردید، مى ماندید هر آینه فرشتگان دست در دست شما مى گذاشتند...».

 

اصول كافی، ج2، ص 423، (چاپ قدیم)؛ ج4، ص 153-154، ح1، (چاپ جدید).[ك]

 

حدیث یاد شده بیانگر این حقیقت است كه :

در هنگام حضور در پیشگاه رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم)، به دلیل انعكاس حقیقت نوری آن وجود مقدس بر وجود آدمی، راه نفوذ شیطان مسدود گشته او در نور است و در وقت عدم حضور، به دلیل گناهان باطنی و كمی یا ضعیف بودن نور،‌ نار شیطانی بر انسان مسلط می گردد و حقایق را فراموش كرده یا از آن غافل می شود.

امّا اگر وجود خود را به حقیقت اصلی اش (نور)، نزدیك كند، ملائكه حفظه علاوه بر آن كه وجود ظاهری وی را از خطرات نگه می دارد؛

وجود باطنی انسان را نیز از تهدیدات شیطان ها حفظ می كند. با بیان این حقیقت روشن می شود كه چرا ائمه (علیهم السلام) برای ملائكه و فرشتگان دعا می كردند، و چرا امام سجاد (علیه السلام) در دعای سوم صحیفه سجادیه، صلوات خاصی برای فرشتگان می فرستد.

حقیقت آن است كه خدمتی كه ملائكه به دستور خداوند متعال، برای انسان ها می كنند، بسیار والا و ارزشمند است؛ ولی افسوس كه ازآن غافلیم!

منبع الکترونیکی